BÖYLE POLİS OLUR MU ?
 “Erzincan’da bir evlat, her akşam yaşlı annesini ziyarete gidiyor. Ne de olsa anne, üzerinde büyük hakkı var. Bir nebze de olsa evlatlık görevini yerine getirmek istiyor. Yine ziyaret ettiği bir günün akşamında annesi oğluna şöyle sesleniyor: Oğlum, artık sık sık beni ziyarete gelip yorulmana gerek yok. Benim aile polisim geldi, cep telefonunu bıraktı, bir şey olursa ben onu ararım.”
“Dört çocuklu bir dul kadının mağduriyeti yürekleri yakıyor. Genç yaşta dul kalan bu bacı, evlatlarına hem analık hem babalık yaparken acımasız hayat mücadelesinde zorlanıyor. Bu yıl pek çetin geçen kışın ortasında kömürü bitiyor. Telefonun ucundaki titrek sesli vatandaş aile polisini arıyor: memur bey, filanca şahsın kömürü bitmiş, sadece iki poşet kömürü var, mutlaka ona bir şeyler yapmamız lazım..Gereken yapılıyor tabi ki.”
“Gece sabaha karşı saatler 04’ü gösteriyor. Aile polisinin telefonu acı acı çalıyor. Uyku sersemliği ile telefonu açan memura, vatandaş yalvarmayla karışık bir ses tonuyla şunları söylüyor: üst kattaki komşunun sularının buzu çözülmüş, evimi su bastı. Kimi arayacağımı bilemiyorum, lütfen yardımcı olur musun? Ekip hemen oraya yönlendiriliyor..”
Bizzat kendimin yaşadığı bir olay: Bir müddet kendi haline bıraktığım arabam karlara gömülmüş. Arabayı yerinden kaldırmak şöyle dursun, kaputunu bile açamıyorum. Çaresizlik içersinde ne yapacağımı düşünürken, az ilerdeki aile polislerine gözüm takılıyor. Son bir ümitle kendilerine yaklaşıp selam veriyorum. Durumu kendilerine arz edip yardım istiyorum. Kendilerini şükranla andığım Kadir ve Turgay kardeşlerim memnuniyetle gelip yardımcı oluyorlar. Boşalan aküye takviye yaparak aracın çalışmasını sağlıyorlar. Aile polisine karşı etraftan duyduğum memnuniyeti bizzat kendim gözlemlemiş oluyorum böylece.
Bütün bu güzel faaliyetler Erzincan polisinin marifetiyle bu ilde yaşanıyor. Burada polis, klasik-resmi anlayışın dışında sosyal hayatın içine bizzat katılarak olaylara anında müdahil olabiliyor. Aslında bir hukuk inkılabını gerçekleştiriyor; ‘olay vuku bulduktan sonra çözmek değil, olmadan vukuunu önleme iradesi.’
Şimdiye kadar biz, onları hep şiddetle hatırladık. Onlar, soğuk karakolun soluk yüzleriydi adeta. Karakola düşenin vay halineydi. Topluma, oturdukları fildişi kuleden bakan, ancak bir hadise anında gözüküp sert ve haşin tavırlarıyla çözüm sunan kolluk kuvvetleri bilirdik hep onları. Ancak Demirperde ülkelerde rastlanan o kuvvetleri belki de bize öyle öğretti büyüklerimiz; ‘Sakın yaramazlık yapma, seni polise veririm ha!’
Kendine güvenemeyen ve kendini ifade edemeyen toplumlara mahsus bir anlayışın ürünü olan bu zihniyet artık çözülüyordu. Her şeyin devletten beklendiği dolayısıyla devletin her şey olduğu bir zihniyetin yerini, ‘İnsanı yaşat ki devlet yaşasın’ zihniyetine terk ettiği dönemin vakti gelmiş geçiyordu bile. İşte böylesi bir dönemde, her şeyin şeffaf ve hesap verilebilir bir tarza dönüştüğü bir atmosferde, ‘şeffaf polis’ veya ‘şeffaf karakol’ dönemi başlıyordu.
Erzincan Emniyeti, şu an bunun en güzel örneğini veriyor. Projenin mimarı olan asayiş şube müdürü Nuri Ateş, bu projesiyle polis teşkilatını bir korku ve kaygı kurumu olmaktan çıkarıp bir güven ve huzur kurumu haline getirmek istiyor. Toplum destekli bu yaklaşımla, sivil katılım ve demokratik etkileşimin de en güzel örnekleri yaşanıyor.
Kendisine çok yakın destek veren değerli valimizi ve emniyet müdürümüz Ahmet Çimen beyi de onunla birlikte kutlamak gerekir. Proje çerçevesinde ilimiz dört bölgeye ayrılmış. Her bir bölgeden bir emniyet müdür yardımcısı, her bir mahalleden bir şube müdürü sorumlu..
Mahallinde etkin çözüm ve her türlü güvenliği temini sağlamaya matuf olan bu projenin temel hedefleri de çok harika. Bu hedefler arasında; ihtiyaç sahiplerinin tespitinden tutun da saldırgan hayvanların teşhisine; okula gidemeyen çocukların tespitinden, ileri derecede hasta olup evinden çıkamayanların tespitine kadar.. Yine sıkça başımıza gelen, mahalle aralarındaki can sıkıcı çukurlar ve metruk yapılar; tehlike saçan kopmuş elektrik telleri; doğal afet zamanlarında yardımların sistemli bir şekilde dağıtımı..Aileden birisi gibi sıcak ve samimi davranan aile polisi sadece ihtiyaçlı olanı tespit etmekle kalmıyor, aynı zamanda ihtiyaç fazlası olanları da tespit ederek onların hayra vesile olmalarına da aracılık ediyorlar.
Kim diyebilir, bunlar polisin işi değil, belediyenin ve diğer kurumların işidir. Evet, bunlar doğrudan polisi ilgilendirmiyor gözükse de aslında emniyetle ilgili konulardır. Güvenliği sadece ‘can güvenliği’ olarak düşünmemek gerekir. Kaldı ki burada polisin yaptığı, aracılıktır. Başı sıkışan ve zor durumda olan vatandaş ile gerekli mercii buluşturmaktır. Öte yandan polisimizin iyi niyetle yaptığı bu gayretleri şüpheyle karşılayıp arkasında başka şeyler aramak da gereksiz diye düşünüyorum.
Günümüzde çağdaş ülkelerin de geldiği noktada, insan hakları ve bireysel özgürlüklerin teminatı için polis-vatandaş işbirliği şarttır. Geleneksel güvenlik anlayışındaki polisin başarısı, aydınlatılan suç ve yakalanan suçlu sayısıyla ölçülürken; modern anlayıştaki başarı, polisiye faaliyetlere halkın katılımının sağlanması, halkla geliştirilen ilişkilerin niteliği ve halka verilen güvenle ölçülmektedir.
Bu güveni fazlasıyla veren, gayelerinin halka hizmet olduğuna inandığım, halkın huzur ve güveni için cansiperâne çalışan emniyetimizi tekrar kutluyor, hayırlı ve başarılı bu çalışmalarının diğer illerimize de örnek olmasını diliyorum.
İhsan ÜNLÜ
ihsan66@gmail.com
Yazının Yayın Tarihi: 4 Mart 2008 Salı
Bu köşe yazısı 865 defa okundu. Toplam 718 kelime
 Yazdırılabilir Sayfa  Pdf Formatı  Arkadaşına Gönder
[ Geri Dön: İhsan ÜNLÜ ] - [ Yazarlar İndeksi ]
|
